Witte Koninkrijk

Het was zaterdag.  Toen ik ´s morgens uit het raam keek, alles was wit. De laatste dagen heeft het veel gesneeuwd. De bergen, die rond mijn stad liggen, waren zo wit, dat ik het verschil tussen hen en de hemel vanuit de verte bijna niet kon herkennen, Ik deed alle warme kleren aan, die ik in mijn kastje kon vinden, en samen met mijn ouders gingen we dit witte “koninkrijk” binnen. We wisten niet, waar we eigelijk naar toe gingen, we gingen verder, dieper in het witte bos, achter mijn huis. Dit soort van landschap kan je in België nergens vinden, en dat is ook een reden, waarom ik van mijn stad zo hou. De Slowaakse natuur. Ik stap langzaam door het bos en ik hoor niks meer van de drukke stad, ik hoor alleen maar hoe de zware sneeuw soms van de takken op de grond valt. En soms voel ik hem ook op mijn muts, op mijn handen en op mijn oogleden. Het leven blijft voor een kort momentje stilstaan. Ik stap verder, tot ik op het einde van het bos paarden zie, die vrolijk door de weide galopperen en ik denk, dat niks anders deze zaterdag nog mooier kan maken.
A006377-R1-16-18A
A006377-R1-25-27A
A006377-R1-10-12A
A006377-R1-21-23A

.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s